Sayın Bakanım öncelikle görevinizde başarılar dilerim.
Büyük umutlarla geldiniz.
Hoş geldiniz sefalar getirdiniz.
Tarımın hayvancılığın ne kadar büyük bir önem arz ettiğini bilmemizden dolayı gelişinize neredeyse yemek kazanları kurup 40 gün 40 gece bayram ilan edeceğiz.
O derece yani,
Sayın Bakanım,
Size olan bu mektubumu köşe yazısı olarak aynen yayınlıyorum. Yayınlıyorum ki herkes okuyabilsin. Varsa bir yalnışım yalnış desinler.
Sayın Bakanım,
Türkiye'de tarım ve hayvancılık bitme noktasına geldi.
Gençler köylerde durmuyor.
Dönümlerce arazileri var ama şehirlerde asgari ücretle çalışıyorlar.
Hayvancılıkla uğraşanlar ise suriyeli, afganlı bakıcı bulabilirlerse yapıyorlar.
Yapanlarada bir dokunup bin ah işitiyorsun.
Yem fiyatları alıp başını gitmiş.
Hayvanların götürüsü getirisinden fazla olmuş.
Resmen hamallık yapıyoruz diyorlar...
Mesela Sayın Bakanım,
Burdur gölünün çekildiği yüzbinlerce arazi var kaderine terk edilmiş. Kimse işleyemiyor. Sadece o arazide yemlik bitkiler yetişse Batı Akdeniz bölgesini doyuracak. Ama yok çünkü yasak.
Bölge halkı hayvanlarını salamıyor oraya çünkü büyük cezası var...
Neymiş efendim birinci derece sit alanıymış.
Koruma yasasıyla korunuyormuş
Koca araziyi ne işleyebiliyorsun ne hayvanını salabiliyorsun.
Zaten, böyle böyle bu işleri yapanları canından bezdirerek uzaklaştırdılar.
Lütfen Sayın Bakanım,
Bir saniye bile kaybetmeden alelacele tarım ve hayvancılık için büyük bir çalışma başlatın...
Kanunları, yasaları, mevzuatları tekrar tekrar gözden geçirin.
Tarım ve hayvancığı bitirme noktasına getiren engelleyeci kanun ve yasaları gözden geçirdiğinizde uçlarının nasıl fetö'ye dayandığını göreceksiniz.
Ülkenin can damarı olan Tarım ve hayvancılığı kanun ve yasalarla bitirdiler.
Her zaman engelleyici mevzuatlar dayatıldı üreticilere, canlarından bezdirildi.
Biz bunu eski bakan Pakdemirli'ye defahatle söylememize yazmamıza rağmen maalesef bizi dinlemedi.
Belkide adamdan saymadı bilemiyoruz ama bilindiği gibi kendisi eleştiriye öneriye çok açık biri değildi.
Herşeyi ben bilirim moduyla görev yapıyordu.
Neyse gıybetini yapmayalım.
Bıraktı gitti.
Allah çarşısına pazar versin.
Çiftçi ve üretici kurumlara gittiğinde barikatlarla karşılaşıyordu. İşini nasıl olmaz, olmayacağını, olamayacağını anlatma moduyla karşılık alıyorlardı.
Kolaylık sağlayacak cezb edecek herşeyden uzaklatırıldılar.
Sayın Bakanım,
Vatandaşın sesiyiz biz.
Tarımcının besicinin, çiftçinin sürekli yanında oturup dinleyen birisi olarak sizlere aktarmam gerken talepler var.
İnanın bu talepler hayata geçtiğinde bunlarla beraber Türkiye tarımı çağ atlayacak.
Devlet tarlası olan vatandaşı tarlasını işlemeye mecbur bırakacak adımlar atmalı...
Gençleri tarım ve hayvancılığa teşvik edecek sosyal ekonomik destekler vermeli, çağımıza uygun ekipman ve teçhizatlarla ekilip biçilemeyen çoraklaşan, zifiri bir hal alan toprakları ekonomiye kazandırmalısınız.
Sizde biliyorsunuz ki işlendiğinde ortadoğu'yu duyuracak kadar arazimiz var ama hepsi boş duruyor. Hayvancılık için de aynı şeyler geçerli hayvancılığa kapatılmış her yer tekrardan gözden geçirilmelidir.
Yörük bölgeleri olan Antalya'nın Manavgat ve Isparta'nın Sütçüler yangınını hatırlıyorsuz. Hepimizin ciğerleri yandı.
O yangınlarda kendim bizzat sahalarda yangınla mücadele ve habercilik için koşturdum. Yanan yerlerde birçok inceleme yaptım. Halk ile konuştum. Hepsinin ortak dediği şu: Önceden buralarda hayvancılık yapılırdı. Ama kaç senedir buralar hayvancılığa kapatıldı. Ağaçlar o kadar çok birbirine karışmış ki küçük bir kıvılcım buraları yerle bir edecek duruma gelmişti.
Orman köylüsü için çok yanlış kanunlar koyulmuş. Buralarda belirlenen noktaların dışında hayvancılık yapamıyoruz. Halbuki bu yanan bölgelerde davarlarımız, keçilerimiz, ineklerimiz gezseydi çobanlarımız olsaydı inanın yangın çıkmazdı diyorlardı.
Hayvanlar ağaçların altındaki çalı çırpıyı otu yer. Gezdiği yeri tertemiz eder. Gübresi bile toprağa can verir. Yani hayvanlar buralarda ekolojik dengeyi sağlar. Ama maalesef bu dağlar hayvanlara yasaklandı.
Gençlerimizi buralarda tutamıyoruz.
Hepsi şehirlere göç ediyorlar.
Buralarda Geçinemedikleri için şehirlerde fabrikalarda asgari ücretle çalışmak için koşturuyorlar diyorlar.
Sayın Bakanım,
Kızlar şehirde yaşama şartıyla evlendirilmek için veriliyor.
Tarım ve hayvancılık hiç bir şekilde cazibe arzetmiyor.
Köylerini terk eden gençler köyde dünya kadar arazisi olmasına rağmen şehirlerde asgari ücretle çalışmak için çaba harcıyorlar.
Ha bir diğer önemli konu şu;
Tarım ve hayvancılık destekleri, tarımdan çiftçilikten anlamayan masa başı hesap yapan öğretmen, doktor, mühendis, memurlara gidiyor.
Mevzuat ve kanunları çok iyi bildikleri için onlar başvuruyorlar gerekli belgelerini incelemeye takılmadan alıyorlar.
Ekstra olarak, hobi olarak yapıyorlar.
Destekleri alıyorlar belirli bir süre yapıp bırakıyorlar.
Ama beceremediklerinden dolayı kapatıyorlar.
Çünkü işin ehli değiller.
Fantazi olarak görülüyor tarım ve hayvancılık.
O kadar ele ayağa düştü.
Herkes bu işten soğudu kimse yapmak istemiyor.
isteyenler de suistimallerden kaynaklı iptal edilen desteklerden mahrum kalıyorlar. Kendi güçleri yetmediği içinde yapamıyorlar.
Sayın Bakanım
Tarım ve hayvancılık kurumu çalışanları kendi bölgelerinde arazi tespitini çok iyi yapmalı nerelerde ne ekilir ne biçilir haritasını çıkarmalı.
Arazi sahiplerine ulaşılmalı gerekli irtibatlar kurulmalı.
Gerekirse Tarım ve hayvancılık işiyle uğraşmak isteyenler için en az 2-3 sene sigorta ve belirli bi ücret devlet tarafından karşılanmalı bu işin oturuncaya kadar için işin ehilleri ile sürekli irtibatta olunmalı...
